23-05-2026 Jong Almere - G.V.V.V.

G.V.V.V. begon vrolijk, kwam op voorsprong en dacht: lekker begin! Almere dacht: grappig verhaal — en maakte er vervolgens 5. Bij 5-2 leek het klaar, tas inpakken, zonnebril op en richting vakantie… maar nee: G.V.V.V. kreeg plots een late opleving en scoorde twee keer. Iedereen weer hoop. Eindstand: 5-4. Conclusie: te laat gaan voetballen is ook een strategie — maar niet per se een goede!

16-05-2026. G.V.V.V. - AFC (1-1)

Op Super Saturday bij G.V.V.V. leek het wel een afscheidsmusical: bloemen, kinderen op het veld, een mini Mercedes én zelfs de scheids kreeg een applausronde. Alleen jammer dat de hoofdrolspelers het script van “veel goals” waren vergeten. Na een vroege 0-1 van AFC en een verdiende gelijkmaker van Sint (ja echt, geen eigen goal 😉) bleef het daarna vooral hangen in “net niet”: net naast, net over, net te scherp… kortom: typisch zo’n wedstrijd waarbij je denkt dat de bal expres niet naar binnen wil. Gelukkig was er nog een feelgood-moment met de rentree van Mart de Jong — al floot de scheids zo snel af dat hij amper kon zweten. Eindstand: 1-1 en iedereen toch een beetje tevreden (en dorstig). Wij als SV De Blauwen maken ons nu op voor de laatste uitwedstrijd van het seizoen: 23 mei uit in en tegen Almere City. Hopelijk mét iets meer goals en iets minder “net niet”! 🔵⚽

14 mei 2026. Hemelvaartsdag 7vs7 toernooi.

Wat ooit begon als een onschuldige vraag in de groepsapp — “Wie kan er donderdag 14 mei 2026?” — groeide binnen enkele weken uit tot een topsportproject waar zelfs Barcelona met lichte jaloezie naar zou kijken. Voor het iconische 7x7-toernooi bij G.V.V.V. werd niets aan het toeval overgelaten. Vanuit een kandidatenpool van ruim 300 leden van SV de Blauwen werd een selectieprocedure opgetuigd die ergens tussen een militaire keuring, een talentenjacht en een sollicitatieronde bij een consultancybureau in hing. De eisen waren streng. Héél streng.

✅ Divers team ✅ Planeetbewust ✅ Mentale weerbaarheid ✅ Beschikbaar op Hemelvaartsdag

Na weken van observeren, analyseren en waarschijnlijk ook wat vriendjespolitiek ontstond uiteindelijk een selectie van 15 absolute topsporters. Althans, topsporters in de breedste zin van het woord. Ook de technische staf was indrukwekkend professioneel ingericht: Trainer/coach, Technisch directeur, Verzorger, Mental coach / Voedingsdeskundige en een Materiaalvrouw. En dan nog drie mensen die vooral “Lekker boys!” riepen maar tóch op de teamfoto wilden. De voorbereiding was ongekend. Er werden looplijnen besproken alsof het om de finale van de FIFA World Cup ging. Voedingsschema’s veranderden drastisch. Bier maakte tijdelijk plaats voor water. Frikandelbroodjes werden ingeruild voor havermoutpannenkoeken. Sommigen aten zelfs vrijwillig komkommer. Dat ging ver. Op de training werd er fanatiek gewerkt aan tactiek: druk zetten, ruimtes klein houden, en vooral doen alsof conditie geen probleem was. Toen brak de grote dag aan. Vanaf de eerste wedstrijd was duidelijk: hier stond geen vriendenteam. Hier stond een project. Een visie. Een collectief dat waarschijnlijk te vaak naar sportdocumentaires had gekeken. Passes kwamen aan. Sliding tackles werden nét legaal uitgevoerd. Er werd verdedigd alsof er huizenprijzen vanaf hingen. En het meest bijzondere van alles: er werd daadwerkelijk gescoord. Supporters stroomden massaal toe. Sommigen uit clubliefde. Sommigen omdat ze dachten dat er ergens gratis bier werd uitgedeeld. Rond de knock-outfase begon het toernooi langzaam uit de hand te lopen. De finale stond oorspronkelijk gepland op veld 2. Maar door de enorme toestroom van supporters, nieuwsgierigen, sensatiezoekers en waarschijnlijk ook een paar verdwaalde wandelaars van de meubelboulevard, ontstonden er taferelen die deden denken aan een Europese finaleavond. Gelukkig greep held van de dag Remco M. (SportService Veenendaal) direct in. Met de kalmte van een luchtverkeersleider en de daadkracht van een crisismanager werd besloten om de finale te verplaatsen naar het hoofdveld. 15:00 uur. Veld 1. Meer dan 500 supporters. De spanning was voelbaar. Sommige spelers hadden kippenvel. Anderen gewoon spierpijn. Finale: SV de Blauwen vs Cloudweb. SV de Blauwen begon furieus. Binnen no-time stond het 2-0. Cloudweb keek elkaar aan alsof iemand vergeten was uit te leggen dat SV de Blauwen dit toernooi iets té serieus had genomen. Langs de lijn bleef de technische staf ijzig kalm. Alsof deze uitslag weken geleden al in Excel stond voorspeld. Cloudweb probeerde nog terug te komen, maar de Blauwen stonden als een huis. Een ietwat wankel huis misschien, maar wel een huis met karakter. En toen, in de allerlaatste seconden… 2-1. Cloudweb scoorde alsnog. Direct daarna floot de scheidsrechter, Pierluigi Collina, af. Geen tijd meer. Klaar. Over. Uit. Pure chaos volgde. Supporters stormden het veld op. Mensen vielen elkaar huilend in de armen. Er werden plastic bekers verloren die nooit meer zijn teruggevonden. Iemand riep “DIT MAAK JE MAAR ÉÉN KEER MEE!” terwijl het letterlijk een jaarlijks toernooi is. Om 16:00 uur mocht de aanvoerder — inmiddels bekend als de strijder der strijders — de beker omhooghouden. Uiteraard nog steeds met de iconische groene aanvoerdersband: “RED DE PLANEET” Een boodschap. Een levensstijl.

En zo eindigde een dag die de geschiedenisboeken van SV de Blauwen voorgoed zou veranderen. Van selectieprocedure… naar pure glorie. Van havermoutpannenkoek… naar onsterfelijkheid. Van “Wie rijdt er eigenlijk?”… naar eeuwige legendestatus. SV de Blauwen Kampioen. Visionair. Planeetbewust. En het levende bewijs dat je met één doel heel ver kunt komen — zolang iedereen gewoon beschikbaar is op donderdag. 🏆🍻

PS Organistatie bedankt voor deze TOP DAG!

9-5-2026. Kozakken Boys - G.V.V.V.

G.V.V.V.⁠ ging zaterdag met 3-1 onderuit bij Kozakken Boys, maar eerlijk is eerlijk: op het veld was het soms spannender om naar het vuurwerk van de Q-side te kijken dan naar het aantal geslaagde passes van G.V.V.V. De thuisploeg bleek dodelijk effectief in de omschakeling, terwijl G.V.V.V. vooral grossierde in balverlies en nét niet. Alleen Tariq Dilrosun wist nog iets terug te doen met een fraaie aansluitingstreffer, maar uiteindelijk gooiden de invallers van Kozakken Boys de wedstrijd definitief op slot: 3-1. Het mooiste nieuws? De meegereisde supporters van G.V.V.V. hebben zich uitstekend vermaakt samen met de aanhang van Kozakken Boys. Gezelligheid, biertje, zonnetje, beetje ouwehoeren en voetbal kijken — en dat is in deze klassieker ook wel eens héél anders geweest

Denk dat we inmiddels hebben aangetoond de leukste en gezelligste SV van Nederland te zijn.

25-04-2026. Een ouderwetse "Grot‑middag"

Zonnetje ✔️ Wedstrijd na rust ✔️ Drie punten ✔️ G.V.V.V. had even nodig om op gang te komen, maar na rust ging het volledig los: goals, gejuich en chaos in positieve zin. IJsselmeervogels werd vakkundig, met 3-1, aan de kant gezet en dat bleek pas het begin… Op het Blauwuh‑terras bleef het nog héél lang feest, de muziek ging aan en de gezelligheid was zo groot dat zelfs de drankvoorraad van G.V.V.V. het niet overleefde. Conclusie: precies zoals de vooraankondiging het altijd zegt – zonnig, gezellig, drankje, hapje, muziek en… 3 punten. DE GROT MIDDAG! Dit was er eentje voor in de boeken. 💙⚽🍻

Quick Boys – G.V.V.V. 6–0

18 april 2026. Sommige uitwedstrijden zijn sportief gezien een ramp, maar sociaal een absolute topdag. Dit was er zo één. Want terwijl het op het veld alle kanten op vloog – behalve de goede – was er één plek waar alles wél klopte: de supportersbus. Daar was de sfeer beter dan het hele spelbeeld bij elkaar. De wedstrijd? Laten we het kort houden G.V.V.V. had vandaag ongeveer evenveel in te brengen als één verkeersbord in de woestijn. Quick Boys speelde alsof ze deze middag al weken hadden omcirkeld in de agenda; G.V.V.V. leek onderweg te zijn geweest naar een ander adres en plotseling op een voetbalveld te zijn afgezet. De tactische ingrepen van coach Vink konden het tij niet keren. Zelfs een wonderdokter, een motivatiespreker en een buslading geluk hadden dit niet rechtgetrokken.

Gelukkig was er één plek waar wél gewonnen werd: in de bus.

De heenreis begon voortreffelijk. De koelbox ging open, de eerste biertjes tikten tegen elkaar en de baco’s werden met chirurgische precisie gemixt. Alsof dat nog niet genoeg was, waren er ook kaasblokjes en gevulde eieren aan boord. Keurig verzorgd, waarvoor een welgemeend dankwoord aan Harry, Hennie en de azijnzeikers absoluut op zijn plaats is. De sfeer zat er direct in: sterke verhalen, flauwe grappen en verhitte discussies over alternatieve opstellingen — die achteraf allemaal beter bleken dan wat er op het veld gebeurde. De terugreis was misschien nog wel gezelliger. Want niets verbroedert zo sterk als een collectieve afstraffing. De humor werd droger, de baco’s iets sterker en het gelach luider dan welke tackle dan ook die G.V.V.V. die middag had ingezet. Eervolle vermelding voor de buschauffeur, die met meer controle reed dan de verdediging vandaag liet zien.

Conclusie De wedstrijd: snel vergeten. De busreis: om te koesteren. En als er een Man of the Match gekozen moest worden, dan ging die titel zonder enige twijfel naar: DE SUPPORTERSBUS!

11-04-2026 G.V.V.V. - HHC Hardenberg

G.V.V.V. begon alsof het seizoen nog honderd jaar duurt: rustig, degelijk, kansen over en weer. Quincy Veenhof schoot zelfs zó hard op de paal dat de bal waarschijnlijk nog steeds trilt. Aan de andere kant hield Van Kouwen de boel overeind met reddingen die je normaal alleen in samenvattingen met epische muziek hoort.

Toch kwam HHC op 0-1, omdat Lars Spit volledig vrij mocht inkoppen — alsof hij een VIP-bandje had gekregen voor het strafschopgebied.

Na rust leek G.V.V.V. wakker geschud. Quincy krulde een vrije trap binnen die rechtstreeks uit een highlightvideo kwam. De gelijkmaker gaf energie, het publiek ging erachter staan, en je voelde: er zit meer in.

Maar toen… balverlies, Pouwels die opstoomde, en hup: 1-2. Een doelpunt dat voelde als een koude douche zonder boiler.

De blauwen probeerden het nog wel, maar de gelijkmaker bleef uit. En zo zakte G.V.V.V. naar plek 14 — een plek waar niemand wil staan, zelfs niet tijdelijk. Deze wedstrijd laat precies zien wat er wél in zit — en wat er misgaat als de scherpte even wegvalt.
De ploeg kan kansen creëren, kan terugkomen, kan vechten. Maar het moet nu ook punten gaan pakken.

De boodschap is simpel: dit seizoen verdient een slotstuk, geen nachtkaars.

2 april 2026! Wat. Een. Avond.

De 2e editie van “De Blauwuh naar de Gouwuh” was er eentje om nooit te vergeten. Café De Gouwe Panter stond bomvol, de sfeer zat er vanaf minuut één in en de verhalen vlogen alweer over tafel nog vóór het eerste rondje op was. Gelach, gezang, goede gesprekken en natuurlijk een artiest die de tent volledig op z’n kop zette – alles klopte. Wat deze avond extra bijzonder maakte? Het aantal aanwezigen was maar liefst verdubbeld ten opzichte van de 1e editie. Dat zegt eigenlijk alles. Dit feest leeft, groeit en verbindt. SV de Blauwen liet zien dat onze club niet alleen op het veld sterk is, maar juist ook daarbuiten. En eerlijk is eerlijk… na zo’n avond durven we stiekem best groot te denken. De volgende editie? Dan gaan we er eigenlijk al vanuit dat élk lid van SV de Blauwen erbij is. Want dit is waar je bij wilt zijn. Dit is clubgevoel in z’n puurste vorm. Goed nieuws: de volgende editie staat al gepland! Donderdag 25 maart 2027 – noteer deze datum alvast dikgedrukt in je agenda. Dank aan iedereen die erbij was. Dit smaakt onmiskenbaar naar meer. Op naar de volgende! 🍻💙

Samenvatting in 15 seconden: ACV – G.V.V.V.

28-03-2026. G.V.V.V. ging met een goed humeur richting Assen, maar vergat blijkbaar de gebruiksaanwijzing voor “Winnen op vreemde bodem” mee te nemen. Na een eerste helft waar vooral de wind de hoofdrol speelde, scoorde Ilias Latif eindelijk het verdiende 0-1‑doelpunt. Daarna besloot G.V.V.V. dat één goal eigenlijk wel genoeg moest zijn — spoiler: dat was het niet. ACV kreeg een penalty dankzij een ongelukkige actie van Spies, en hoewel doelman Van Kouwen ‘m bijna tegenhield, vond de assistent-scheids ergens een doelpunt. In de 90e minuut dacht G.V.V.V.: “Wat als we de bal níet wegschieten?” ACV bedankte vriendelijk, schoot de 2-1 binnen en stal zo de drie punten. Eindstand: G.V.V.V. teleurgesteld, ACV blij, en de wind… die had een topmiddag.

"Snoop Dogg" is een "Echte Blauwuh"

21-03-2026. G.V.V.V., inclusief een gigantische supportersbus vol blauwhemden, denderde richting Maassluis alsof het een schoolreisje was waar niemand toezicht hield. En alsof dat nog niet genoeg was, stapte onderweg ineens Snoop Dogg in. Volgens eigen zeggen was hij “al jarenlang lid van SV de Blauwen” en “toevallig in de buurt, fo’ shizzle”. Niemand geloofde hem, maar iedereen vond het prachtig.

Aangekomen in Maassluis werd het terras van Excelsior direct gekaapt alsof het een openlucht-discotheek was. De sfeer? Onbetaalbaar. De thuisfans? In shock. Snoop? Met een broodje kroket in de hand volledig geïntegreerd.

Op het veld deed Justin Spies vervolgens wat Justin Spies doet: twee keer scoren uit rebounds alsof hij een magnetische aantrekkingskracht op losse ballen heeft. Excelsior probeerde nog wat, maar Van Kouwen stond te keepen alsof hij een persoonlijke hekel had aan tegendoelpunten.

De terugreis?
Een rijdende comedyshow.
Snoop riep “GVVVizzle!”, iemand verloor z’n stem, iemand anders z’n sjaal, en de chauffeur verloor bijna zijn geduld.

Eindstand: 0-2, terras gewonnen, sfeer gewonnen, wedstrijd gewonnen.
En Snoop Dogg? Die wil volgende week weer mee.

Karaoke bij G.V.V.V.: het echte hoogtepunt van de dag

Na de nederlaag tegen Volendam was het gelukkig tijd voor het belangrijkste onderdeel van de zaterdag: de karaoke in de G.V.V.V.-kantine. En daar werd bewezen dat G.V.V.V. misschien niet altijd punten pakt, maar wél altijd de toon weet te zetten. Alleen… ja… die toon was niet altijd even zuiver. Wat begon met voorzichtig mee-neuriën, eindigde in complete vocale chaos. Sommigen zongen alsof ze auditie deden voor The Voice — en anderen zongen alsof ze net waren afgewezen bij The Voice Kids en dachten: “We proberen het toch nog even.” Er waren zelfs momenten waarop de geluidsinstallatie er even over dacht om ermee te stoppen, gewoon uit zelfbescherming. Toch was er één ding duidelijk:

G.V.V.V. verloor op het veld, maar won keihard in de kantine dankzij SV de Blauwen.

Top sfeer, veel gelach, en wie nog stem over had, heeft iets fout gedaan.

14-03-2026 G.V.V.V. - RKAV Volendam

Op een regenachtige middag besloot G.V.V.V. dat twee overwinningen achter elkaar meer dan genoeg waren en dat het weer eens tijd werd om punten weg te geven. Volendam nam de drie punten vrolijk mee naar huis, alsof het folders waren bij de ingang van de supermarkt. De eerste helft was vooral spannend voor mensen die houden van bijna-kansen, net-niet-schoten en oef-wel-op-het-dak-van-het-doel-ballen. Beide ploegen deden hun best om gevaarlijk te worden, maar het leek alsof niemand echt zin had om te scoren. Ruststand: 0-0, oftewel de brilstand, en dat was precies hoe het voelde. Na rust deed Volendam wél wat er in voetbal normaal de bedoeling is: scoren. Terwijl G.V.V.V. nog bezig was met drie wissels tegelijk en waarschijnlijk ook met: “Wacht, wat was de bedoeling ook alweer?”, kopte Steur de 0-1 binnen. Niet veel later knalde Tol de 0-2 erin, waarschijnlijk omdat hij vindt dat hij tegen G.V.V.V. extra vaak moet scoren. Toen kreeg G.V.V.V. een penalty tegen door een ongelukkige handsbal van Dumay. Tol zei opnieuw dankjewel en maakte er 0-3 van. De eretreffer van Dilrosun (1-3) kwam net te laat om nog iets aan de ellende te doen, maar hé: het is tenminste geen 0-3 gebleven. G.V.V.V. eindigt daardoor weer op plek 11, oftewel: de middenmoot waar ze inmiddels een vaste parkeerplaats lijken te hebben.

07-03-2026 HSV HOEK - G.V.V.V.

G.V.V.V. ging op bezoek bij koploper HSV Hoek, keek even rond op sportpark Denoek en besloot toen: “Leuk dat jullie hier ongeslagen zijn… maar dat is nu voorbij.” Met één doelpunt dat per ongeluk via Justin Spies het net in rolde, een keeper (Van Kouwen) die alles pakte wat bewoog, en een spits (Van Soest) die twee keer dacht te scoren maar een keeper op turbo-modus tegenkwam, sleepten de blauwen een heroïsche 0-1 binnen. Hoek gooide in de slotfase ongeveer de hele selectie inclusief de doelman in de G.V.V.V.-zestien, maar scoren? Ho maar. Resultaat: drie punten, koploper verslagen, en een heerlijk rustige terugreis naar ’t Veen.

PS Natuurlijk waren wij als SV De Blauwen erbij om het allemaal luid en trots mee te maken (zie foto hieronder).

28-02-2026 G.V.V.V. - Jong Sparta

G.V.V.V. won met 3-0 van Jong Sparta en deed dat alsof het een zaterdagmiddagje “even boodschappen doen” was. Ondanks een ziekenboeg waar een middelgroot ziekenhuis jaloers op zou zijn, stond debutant Giel Slijkhuis gewoon in de basis — en meteen hoppa, eerste schot, eerste goal. Alsof hij dit elk weekend doet. Daarna besloot Quincy Veenhof dat het nog wel wat harder mocht en poeierde van afstand de 2-0 in de kruising alsof iemand hem had gezegd dat er een prijs op zat. In blessuretijd kreeg hij ook nog een penalty omdat Latif door drie Spartanen tegelijk werd afgezaagd — teamwork, maar dan verkeerd. Jong Sparta probeerde het allemaal wel, maar was ongeveer even dreigend als een opblaas-Spartaan. G.V.V.V. stijgt lekker naar de middenmoot en kan met vertrouwen beginnen aan de verre uitwedstrijd naar Hoek. Tank vol, koelbox mee.

21-02-2026 SV Spakenburg - G.V.V.V.

De Legendarische Expeditie naar Spakenburg. Een datum die de geschiedenisboeken misschien niet haalt, maar zeker wél de groepsapp. Om 11:15 verzamelde een select gezelschap van ruim 100 GVVV helden zich in onze eigen kantine op het Panhuis. De sfeer was goed en iedereen deed alsof hij fit en niet te laat was. Om 12:15 vertrok DE BLAUWUH karavaan richting Spakenburg. Niet zomaar naar het centrum, maar naar het heilige der heiligen: DE KRAPLAP. Een plek waar de tijd stilstaat, de bitterballen nooit op raken en de Feest DJ al om 13:00 uur op 120% draait alsof het een bruiloft in 1998 is. Twee uur lang werd er genoten van: - drankjes die je eigenlijk niet mag tellen als “ééntje dan” - muziek die je eigenlijk niet mag tellen als muziek, maar tóch iedereen aan het meezingen kreeg. Rond 14:45 vertrok de stoet in een soort georganiseerde wandelpas richting SV Spakenburg. Het leek een beetje op een pelgrimstocht, maar dan met meer sjaals, meer lawaai en aanzienlijk minder heiligheid. De wedstrijd zelf… tja. GVVV speelde goed, hard, strijdlustig — kortom: alles behalve punten meenemen. Maar hé, wie heeft punten nodig als je een topmiddag hebt gehad? Ondanks het verlies was het een prachtige dag vol sfeer, gezelligheid en verhalen die de komende weken nog minstens drie keer overdreven worden. Iedereen bedankt — en tot de volgende keer, wanneer we het ongetwijfeld nóg mooier maken dan het was.